از همه شما دوستان عزیز که تو این یک سال من و تحمل کردین ممنونم امیدوارم که همتون موفق باشید...

 امروز بال دراوردم، دارم پرواز می کنم . امروز به اوج اوج رسیدم . نمی دونم چی بگم ؟! نمی دونم چی بنویسم ؟! اصلا نمی دونم چیکار کنم ؟! فقط می دونم می تونم بهش بگم دوسِت دارم .

                             این حرفه معما نه تو خوانی و نه من

پس از پس پرده گفتگوی من و تو

                             چون پرده بر افتد نه تو مانی و نه من

چندیست تمرین می کنم

من می توانم ! می شود !

آرام تلقین می کنم

حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ....

تا بعد، بهتر می شود ....

فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای

و بر نمی گردی همین !

خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم

کم کم ز یادم می روی

این روزگار و رسم اوست !

این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم

برای غربت شبم مژده ای از سحر میاد

صدای پاشو می شنوم تو کوچه ها قدم زنون

پر می کشه دلم براش به سوی ماه تو آسمون

آهای آهای ستاره ها فانوس راه اون بشین

بگین بیاد از این سفر تو این شب ستاره چین

پنجره ها رو وا کنین گل بریزین سبد سبد

میاد که پیشم بمونه گفته نمی ره تا ابد

ستاره ها بهش بگین جدایی و سفر بسه

بگین به این شکسته دل یه عمره که دلواپسه

در فراقت چه را بیاموزم؟

یا تو با درد من بیامیزی

یا من از تو دوا بیاموزم

می گریزی زمن که نادانم

یا بیامیز یا بیامیزم

چون خدا است با تو در شب و روز

بعد از این از خدا بیاموزم

در وفا کس نیست تمام استاد

پس وفا از وفا بیاموزم ...